Google+
ناممکن

ناممکن

حرف آخر | پرهام شهرجردی

حرف آخر | پرهام شهرجردی

در سال ۲۰۱۳، ستونی در مجله‌ی «ناممکن» افتتاح شد: روزگار دوزخی‌ی آقای ایاز. شروعِ پروژه‌ای برای انتشارِ کاملِ ایاز به زبانِ فارسی. نخست قرار بر این بود که به صورتِ پاورقی منتشر شود. چند قسمت به همین ترتیب منتشر شد. تمامی‌ی منابعِ موجود به زبانِ فارسی بررسی شد: نسخه‌ای از ایاز که توسط انتشارات امیرکبیر [...]

شهریور ۲۹, ۱۳۹۶ ناممکن یادداشت ۰

روزگار دوزخی‌ی آقای ایاز منتشر شد

روزگار دوزخی‌ی آقای ایاز منتشر شد

رضا براهنی نگارش رمان روزگار دوزخی‌ی آقای ایاز را در تیرماه ۱۳۴۹ به پایان می‌برد. انتشارات امیرکبیر ۳۰۰۰ نسخه از این کتاب را چاپ می‌کند و بعد تصمیم به نابودی‌‌اش می‌گیرد، کتاب را «خمیر» می‌کند. از آن روز تا امروز، «ایاز» در زبانِ فارسی ناشر ندارد، در کتاب‌خانه‌ها، در کتاب‌فروشی‌ها، هیچ‌جا، جایی ندارد. با تکیّه بر نسخه‌ای [...]

شهریور ۲۲, ۱۳۹۶ ناممکن روزگار دوزخی آقای ایاز ۰

ایاز امروز به سوی من می‌آید | رضا براهنی

ایاز امروز به سوی من می‌آید | رضا براهنی

اياز دست به يك تعكيس‏ زده است. ادبيات ما ادبيات روح است، نه روانشناسى، و نه تن. بى‌شبهه ادبيات كلاسيك فارسى، شاخه‌اى درخشان از ادبيات جهان است. كسى منكر عظمت فردوسى، نظامى، مولوى و حافظ و نثرنويسان بزرگ مثل ابوالفضل بيهقى، روزبهان بقلى شيرازى و ديگران نيست. من از هفت‌پيكر نظامى شعرى تخيلى‌تر در ادبيات [...]

شهریور ۲۲, ۱۳۹۶ ناممکن روزگار دوزخی آقای ایاز, واکاوی‌های ناممکن ۰

بریدن، دوختن، حذف و التقاط به نفع وطن‌دوستی | مهدی گنجوی

بریدن، دوختن، حذف و التقاط به نفع وطن‌دوستی | مهدی گنجوی

در این یادداشت سعی می‌کنم نشان دهم چگونه و با چه روش‌هایی سمفونی «ایرانه‌خانم» اثر پیمان سلطانی متکی به تحمیل روایتی وطن‌محور به چند دهه میراث شعری رضا براهنی ساخته شده است. این نوشته به قصد نقد موسیقایی این اثر نیست و نفی یا اثبات ادعاهای خالق آن را در زمینه «خلق مکتب کلاسیک ایرانی» [...]

مرداد ۲۱, ۱۳۹۶ ناممکن واکاوی‌های ناممکن, یادداشت ۰

هَـ هْ | رضا براهنی

هَـ هْ | رضا براهنی

هميشه ما گورستان‌های نو می‌آفرينيم           اما
دل مرا ببين که در گرو گورستان‌های کهنه‌ای ست که گورهاشان در خاک غربال می‌شوند [...]

مرداد ۸, ۱۳۹۶ ناممکن شعرهای ناممکن ۰

سرپیچی از تسطیحِ تاریخ | حسین ایمانیان

سرپیچی از تسطیحِ تاریخ | حسین ایمانیان

از ۸ تیرماهِ ۱۳۹۶ هامون قاپچی، نویسنده و کارگردان، با بازیِ محسن خوئینی‌ها، ماهان خورشیدی و آبتین یاری تئاترِ معرکه‌ای را در تماشاخانه‌ای نقلی با ظرفیت سی نفر روی صحنه برده‌اند. اتفاقی تأمّل‌انگیز در تئاتری که با کناررفتنِ تدریجیِ نویسنده‌ها و کارگردان‌هایی که از دهه‌هایِ ۴۰ و ۵۰ می‌آمدند دیگر مدّت‌ها بود آن تک‌رخداد‌هایِ تماشایی‌اش [...]

مرداد ۱, ۱۳۹۶ ناممکن واکاوی‌های ناممکن ۰

زن‌ها در تاریکخانه | رضا براهنی

زن‌ها در تاریکخانه | رضا براهنی

ای کاش من این را می‌توانستم در آن زمان به تو گفته باشم. وقتی که می‌دیدمت که بطری ویسکی را بلند کرده بودی و دهانت را توی تاریکی باز کرده بودی و آن مرد کور داشت تو را نگاه می‌کرد، یا از بالا سر مردم، جای دوری را نگاه می‌کرد، و شاید‌ می‌خواست در خیالش [...]

تیر ۲۱, ۱۳۹۶ ناممکن داستان‌های ناممکن ۰

رادیکال بودن یعنی چه؟ | الن بدیو

رادیکال بودن یعنی چه؟ | الن بدیو

رادیکال بودن یعنی: رفتن تا ریشه‌ی چیزهایی‌ که می‌خواهیم ریشه‌-کن کنیم. [...]

تیر ۱۵, ۱۳۹۶ ناممکن ترجمه‌های ناممکن, واکاوی‌های ناممکن, یادداشت ۰

تخته‌های خیس | جان فاس

تخته‌های خیس | جان فاس

این تخته‌های خیس فاصله را کم
نزدیک‌‌مان می‌کند
تخته‌های خیس
و باد شاخ و برگِ‌ها را از جا بلند می‌کند [...]

تیر ۱۳, ۱۳۹۶ ناممکن ترجمه‌های ناممکن, شعرهای ناممکن ۰

نیامد | رضا براهنی

نیامد | رضا براهنی

شتاب کردم که آفتاب بیاید
                            نیامد [...]

تیر ۷, ۱۳۹۶ ناممکن شعرهای ناممکن ۰